Artykuły i porady
WSA w Gliwicach. Zakup odzieży roboczej nie ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji
Zaopatrzenie pracownika w ubranie ochronne jest realizacją obowiązku wynikającego z kodeksu pracy. Nie można uznać, że wydatek na ten cel stanowi element wyposażenia stanowiska pracy osoby z uszczerbkiem na zdrowiu.
Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który oddalił skargę złożoną przez firmę na postanowienie wydane przez dyrektora izby skarbowej. Pracodawca z pieniędzy pochodzących z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) kupił odzież i obuwie dla pracowników z dysfunkcjami zdrowotnymi. Następnie wystąpił do naczelnika urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego uznanie tego wydatku za pomoc de minimis.
Fiskus odmówił, uzasadniając to tym, że poniesiony przez firmę koszt nie spełnia wymogów par. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie ZFRON (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1023). Przepis ten przewiduje, że środki funduszu mogą być przeznaczone m.in. na wyposażenie stanowiska pracy oraz przystosowanie jego otoczenia do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Naczelnik urzędu skarbowego powoływał się przy tym na odpowiedź, jaką w tej sprawie otrzymał z biura pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. W przekazanym stanowisku biuro stwierdziło, że wspomniany wydatek nie jest zgodny zarówno z rozporządzeniem, jak i art. 33 ust. 4 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. w sprawie rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.). Zgodnie z nim środki ZFRON mogą być wydatkowane na finansowanie rehabilitacji zawodowej, społecznej i leczniczej osób z dysfunkcjami.
Decyzję naczelnika w sprawie odmowy wydania zaświadczenia podzielił też dyrektor izby skarbowej, do której odwołała się firma. W związku z tym postanowiła złożyć skargę do WSA w Gliwicach, argumentując w niej, że katalog wydatków określony w par. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ma charakter przykładowy. Zdaniem pracodawcy zakup odzieży ochronnej i roboczej spełnia przesłankę wyposażenia stanowiska pracy. Co więcej, skoro jest on zobowiązany do dokonania takiego wydatku na podstawie art. 2377 par. 2 kodeksu pracy, to w niewątpliwy sposób prowadzi to do polepszenia stanu zdrowia niepełnosprawnego pracownika.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/GL 231/15
Autor: Michalina Topolewska
Źródło:Dziennik Gazeta Prawna